రాత్రి-పగలు- ఓ మిణుకుమనే చుక్క

................
తెలతెల్లారుతున్నప్పుడు
ఆకాశాన చుక్కలు
మిణుకుమిణుకుమంటూ
కనీకనపడనట్టు
మనిషితో దోబూచులాడుతుంటాయి.
ఒసేయ్.. ఒరేయ్.. రేయ్
కనీసం జీవితంలో సగభాగమైనా
చీకటిని చీల్చుకుని
కాసేపు వెలుగులో బతకండర్రా..!! అనేమో!?
000
రాత్రంతా మేల్కొని..
కళ్ళింత చేసుకుని
ఆకాశయానం చేస్తూ
తదేకంగా చూసిన ఆ చుక్కల్ని
పగటిపూట భగభగమండే
సూర్యుని గుండెల్లోంచి
వెదికి పట్టుకుని ఎలాగూ చూడలేం.
కానీ, మనసు విశాలమైతే
కాసేపు ఓపికతో ఉండగలిగితే
పగటిపూట కూడా మంచుకొండ
మన గుండెలపై చల్లగా కురవొచ్చు
000
చల్లని వెన్నెల్ని వొళ్ళంతా చిలకరించేది ఒక్క రాత్రి మాత్రమే కాదు,
పగటిపూటలోనూ..  నిస్పృహదేహాన్ని చుట్టుకున్న గుండీలు విప్పి
మనసంతా వెదికిచూసుకుంటే నిండా చల్లదనమే
అందుకేనేమో
వెచ్చని దేహంతో
మళ్ళీ చీకటయ్యేదాకా
పరివర్తనంగా మెలగమని
ఆ వేకువ చుక్క మిణుకుమిణుకుమంటూ
నావైపు తిరిగి చెప్పినట్టుగానే ఉంది
000
అలా గడియారపు ముళ్ళను
అరచేతిలో పెట్టుకుని నడుస్తున్నానో లేదో..
ఒకపొద్దు గడిచింది
పగలు.. తన అస్తిత్వాన్ని విడుస్తూ పడమర దిక్కుకు
కొంచెం కొంచెం కుంగుతోంది
అదే సమయంలో
ఉదయంపూట వెళుతూ వెళుతూ
మిణుకుమిణుకుమన్న ఆ నాలుగు చుక్కలు..
తిరిగి సాయంత్రానికళ్ళా
కొత్త వెలుగుతో
ఆకాశమంతా విప్పారుతూ
సంతోషంగా మెరుస్తున్నాయి
మనిషి జీవితపు చక్రంలో
చీకటి వెలుగుల్లా!!
-గంగాధర్ వీర్ల

:: Musing::

నిన్నొక..
జ్ఞాపకంగా మాత్రమే చూడలేను
ఎందుకంటే..
నువ్వసలు జ్ఞాపకమైతే కదా?!
కలలోకూడా
మరుపివ్వని
తియ్యని నిజం!!
-గంగాధర్ వీర్ల

మ్యూజింగ్స్:
ఆకాశవీధిలో నడక
...............
అప్పడుప్పడు
ఆకాశంలోకి తొంగిచూస్తూ ఉండాలి
ఏమో.. అల్లంత దూరం నుంచే
వెన్నెలమ్మమాటాడొచ్చు
నింగిలో వేలాడే ఆ చుక్కలన్నీ ఏకమై
బుగ్గన చుక్కలా..
మిలమిలా మెరవనూవచ్చు
000
అక్కడ
మేఘాలవీధుల్లో
తేలియాడాలంటే
ఇక్కడ నుంచే
కాసిన్ని మల్లెల్ని
గుండెల నిండా తురుముకుని
ప్రేమగా తీసుకుపోదాం
000
అదిగో..
వానొచ్చేట్టుంది
నల్లని కరిమేఘపు చినుకు..
ఏ అచ్ఛాదనలేని
నా వొంటిపై బోర్లాపడి
చిత్తడి చిత్తడి చేస్తోంది
000
కాసేపు వెలుతురు
మరికాసేపు.. చిమ్మచీకటిని
వళ్ళంతా కప్పుకుంటూ
ఒకటే సిగ్గుపడుతున్న
అర్ధచంద్రాకారుడు
అక్షరాలు కూర్చి
ఏదో ఒక పాటపాడమని ఒకటే గొడవ
000
భలే ఉంది..
ఆకాశంలో.. ఈ ఒంటరి నడక
పేరుకే ఒంటరితనం
అడుగులో అడుగై
తెల్లార్లూ..నాతో ఎవరో
కలివిడిగా.. జతగా నడుస్తన్నట్టే ఉంది
000
 అందుకే అప్పడప్పడు
ఆకాశంలోకి తొంగిచూస్తుండాలి
ఆనక అదరమరచి అక్కడే
చల్లని ఆకాశతీరంలో
హాయిగా నిద్రపోవాలి!!
-గంగాధర్ 

మళ్ళీ బడికెళ్ళాలని ఉంది!!
..................................

చేతి సంచిలో 

ఎక్కాలబుక్కు, తెలుగువాచకం, రూళ్ళబుక్కు 
ఓ చెక్కపలక.. నాలుగు ఇరిగిపోయిన కనికలు
నటరాజ్ జామెంట్రీ బాక్సులో రెండు రేగొడియాలు
అప్పుడు అవే..
కోట్లగుమ్మరించి.. ఆకాశానికెదురేగి
రెక్కలకట్టుకుని.. పాలసముద్రాల్లో
తేలియాడుతూ.. జలకాలాడుతూ
బడిగంట సాక్షిగా.. బుల్లి చేతులతో ఒడిసి పట్టుకున్న
కేరింతల సమూహాలు
000
అప్పుడు
అ.. ఆలు దిద్దడం ఎంతతేలికో..
ఇంటిబెల్లు కొట్టేదాకా..
అమ్మ.. ఆవు.. ఇల్లు.. ఈగ
బండిరాలు.. గుండ్రంగా తిరగాల్సిందే
పలకైనా అరగాలి.. కనికైనా ఇరగాలి
ఎవరూ చూడకుంటే..
బుల్లి కనికిముక్క కొరుక్కుని
తినేయాలి.
పలకను దిద్దే పిండిలాంటి నల్లని కనిక
బడిలో చప్పరించే అవకాయ బద్దలాంటిది
అబ్బా.. తలచుకుంటే..
ఆ రుచే గమ్మత్తు.
0000
అప్పుడు
లేత భుజాలపై బరువుల్లేవు
టైలర్ కుట్టిన చేతిసంచిలోనే
తేలిగ్గా బడిచదువు సాగేది
బడిగంట ఇంటిదాకా వినపడేది
బడిగంటంటే పిల్లకాయలకే కాదు
పెద్దోళ్ళకూ వినడానికి ముచ్చటే
000
అప్పుడు బడంటే
తలకింత నూనె రాసుకుని
పళ్ళు, కళ్ళు మాత్రమే కనిపించేంత
మైసూర్ శాండల్ పౌడర్ మొఖానికి రుద్దేసి
చద్దన్నంలో బెల్లంముక్కో..
ఉల్లిపాయముక్కో నంజేసుకుని..
ముక్కెగరేసుకుంటూ
నాసామిరంగా
బడికెళ్తా ఉంటే..
నేలమీద
పచ్చగా విచ్చుకున్న పచ్చికపై
పావురాలు గుంపులా ఉండేది.
000
అప్పడు..
బాబ్డ్ హెయిర్ లు లేవు
మెడపైకి కత్తిరుంచుకున్న తలకట్టులూ లేవు
ఉంటే గింటే.. రెండుజెళ్ళ సీతాళ్ళు
ఉంగరాల జుట్టున్న మంగతాయార్లే
000
అప్పడది
లేతమనసుల్ని
ప్రేమగా కౌగిలించుకుని
నాలుగు లక్షణమైన అక్షర ముద్దల్ని
తినిపించే అక్షరాలసావిడి
లోకం తెలియని బాల్యంలో
రోజంతా..
కాసిన్ని నక్షత్రాల్ని
కాసిన్ని ఆటల్ని
కాసిన్ని పాటల్ని
ముద్దాడుతూ గడిపేసిన రోజులవి
అందుకే..
మళ్ళీ బడికెళ్ళాలని ఉంది!!
-గంగాధర్ 

మ్యూజింగ్
............
ఇలా వచ్చి
అలా వెళ్ళిపోడానికి
నేనేమీ.. చుట్టాన్నికాదు
నీలో ప్రేమ పుట్టకను!
-గంగాధర్ వీర్ల

వానొచ్చింది.. కానీ..?!

............................

పగోడిలా ఉరుముతూ

శత్రువులా ఘీంకరిస్తూ..

పెళపెళమంటూ

పెద్దపెద్ద అంగలతో

కొండంతలు దాటి

కరిమబ్బుల్నిఎలాగోలా చీల్చుకుంటూ

పిడుగుపాటు గద్దింపుతో

వానొచ్చింది

000

ఊరు ఊరంతా హోరై

చెట్లు చేమలు కకావికలమై

ఫలానికొచ్చిన పంటను

నిలువునా కూలిపోయేలా చేస్తూ

పేదోడి గుడెసెల్ని పీకి పందిరేస్తూ..

మొత్తానికి వానొచ్చింది

000

చిత్తడి చినుకుల కోసం

నెర్రలు చాసిన భూమితల్లీ

కడుపారా తడవనేలేదు

చల్లని సాయంకోసం నోరుచాచి

ఎండిన ఆకులతో..

వాడి..రాలిపోతున్న

చెట్ల దాహమూ తీరలేదు

మొత్తానికి వానొచ్చింది

000

వొళ్ళంతా ముళ్ళకంచెలా

చుట్టేసుకున్న ఎండ గుబులుకు

ఇన్స్టంట్.. పెయిన్ రిలీఫ్

మందుపూతలా..

కాసింత చల్లదనం తాకగానే..

తనువులో కాసేపు మైమరపు

విద్యల్లత పెళపెళల సాక్షిగా

ఆకాశం నుంచి

బాల్కనీలోకి వాలి.. జారి

ఐస్ ముక్కలా రాలిపడ్డ

కాసిన్నిచిటపటలకు పిల్లల కేరింత

000

ఎట్టకేలకు

బడబడమంటూ

గుండెలదిరే శబ్దాలతో

వానొచ్చింది. కానీ

ఏంటో మనసుకి

తృప్తేలేదు!!

-గంగాధర్ వీర్ల

::మల్లెపూలు.. మల్లెపూలోయ్!! ::
Model: My dear better half Anju
.......................................

అనగగనా ఒకరోజు.. అది ఎండాకాలం
పొడవాటి పూలజెడ వేసుకుని..
ముఖానికి ఇంత పాండ్స్ పౌడర్ రాసుకుని..
కళ్ళంతా కాటుక పూసుకుని..
ఫ్రెండు.. సీతాలును చెలికత్తెలా వెంటేసుకుని..
ఆ సీతాలుతోనే.. భూమికి తాకే మల్లెపూల జడను..
ఫొటో స్టూడియోదాకా మోయించి.
అయిదడుగుల అద్దం ముందు..
పీటెక్కి మరీ.. పోజివ్వడం..
ఆ ఆడపిల్లకైనా మరపురాని జ్ఞాపకం
నిన్నటి రోజుల్లో
మల్లెపూల వాలుజెడ వయ్యారం
ఆ వయ్యారంలో దాగిన సింగారం
ఆ సింగారంలో.. వాలుజెడను మోస్తూ..
సిగ్గుల మొగ్గలయ్యే..మన బంగారాల
మురిపాలు అలాంటివి
000
అసలు..మల్లెపూలంటే..
అమ్మాయిలకు ఎంత ఇష్టమో..
అబ్బాయిలకూ అంతే ఇష్టం.
గౌన్లు, నిక్కర్లు వేసుకునే వయసు నుంచే..
మల్లెలతో మనకు అంతటి అనుబంధం ఉంటుంది.
అమ్మ సూది మొనలోంచి దారం తీసేందుకు..
ఇంకొక పక్కనున్న దారపు మొనను పంటిన బిగబెట్టి..
మల్లెమొగ్గల్ని ఒడుపుగా పట్టుకుని.. గుచ్చుతూ
నాలుగు మూరలు కళాత్మకంగా అల్లిన సందర్భాల్లో..
కళ్ళింత చేసుకుని.. అమ్మను తేరిపారా చూసిన జ్ఞాపకాలు
మనలో చాలామందికి గుర్తే.
000
అప్పట్లో... పూలజడ ఫొటోలేని
ఫోటో స్టూడియో ఏదైనా ఉందంటే..
అదొక పెద్ద వింత.
''మల్లెపూలు.. మల్లెపూలే!'' అంటూ..
వీధి చివర మలుపులో
పూలబ్బాయి.. గొంతువినపడగానే..
అమ్మకంటే ఆత్రంగా..
''అమ్మా పూలబ్బాయి వస్తున్నాడే..!'' అని..
అమ్మకు గబాగబా సమాచారం చేరవేయడంలోని మజా
మనకి ఇప్పటికీ గుర్తే.
000
మల్లెలు తల్లో పెట్టుకుని..
అమ్మాయిలెంత మురిసిపోయేవారో..
మల్లెలు తెచ్చే పరిమళపు సందళ్ళతోనూ..
ఊరు.. ఊరంతా అలాగే మురిసిపోయేది.
సొగసు చూడతరమా!!
ఆ వాలుజెడల చిట్టెమ్మల సొగసు చూడతరమా!!
-గంగాధర్ వీర్ల