::తను-వు::
దేహం.. 
చిక్కిశల్యమై
వాడిపోతుంటే?!
ఎన్ని నదీజలాలతో అభిషేకించి
వికసింప చేయగలం?
000
కన్నీల్లు ఒళ్ళంతా 
తడిపేస్తున్నాగానీ 
చిగురించాలనే ఆశలేకుండానే 
భూమిలోనే ఇంకిపోతోంది
మళ్లీ మళ్లీ వికసించడానికి
ఇష్టంలేని అంకురంలా..
తనలో తాను 
ముడుచుకుపోయిన 
మొగ్గలా.. 
పరులకోసం తనువందించిన 
ఆమెలా..!!
-గంగాధర్ వీర్ల

రమించే దేహం
...............
దేహాన్ని చీల్చుకునేంత
మోహం..నాలో లేదు
నా దేహం సంతోషంగా ఉంటేనేగా
నీతో రమించేది
సుఖించేది
దేహం కోరికలతో రగిలిపోతున్న
శరరపు స్పర్శకాదు
ప్రాపంచిక లౌక్యాన్ని దాటిపోవాలనే
అలౌకికమైన సంగమం.
దేహమంటే?!

నీలో నేను
నాలో నీవు కలిసిపోయే
కరిగిపోయే సాదృశ్యం
-గంగాధర్ వీర్ల

దెరీజ్ నో రొమాన్స్?
నా ప్రమేయ లేకుండానే
రాత్రి, పగళ్ళు.. రోజూ
నా పక్కనే వచ్చివాలుతూనే ఉన్నాయి
అయినాగానీ..
రెప్పవాల్చని హృదయం
తన గుప్పెట్లో దాచుకున్న
రెండింతల పరిమళాన్ని
ఇప్పటికీ బంధీగానే దాచుకుంది
000
మాయామోహపు ఊహల్లో
ఇలా ఎన్నోరాత్రులు.. ఆ ఆలోచనల దీవిలో
ఒక్కొక్కటిగా బలపడిన బంధనాల్ని
విడిపించుకోలేనంత
చనువు సెగల పోటాపోటీ
అక్కడంతా..
కౌగిల్లో దాచుకోవాలన్నంత నిశ్శబ్దమే
అయినా..
ఆ ఏకాంత శిఖరపు అంచుదాక..
ఎవరో వచ్చి ఒళ్ళంతా వెన్నలద్దినట్టుగా
పరవశపు సమీరం
చెమట చుక్కల కలబోతల మధ్య
తడి ఆరని సంకేతాలు
గంధపు సుగంధాలవుతున్నాయ్
000
నిద్రపోయేవేళ
జాగరపు గడియలు
అంతకంతకు బరువెక్కుతున్నాయ్
గెలిచేది ఎవరో మరి
-గంగాధర్ వీర్ల
15-06-16

// క్యా బాత్ హై //

నిక్కర్లు వేసుకునే వయసులో
అన్వర్ గాడు నేనూ
ఒకే జీడిని కాకెంగిలి చేసుకుని తినేవాళ్ళం
వాడు మా ఇంటికొస్తే
అమ్మ చేసిన చింతపండు పులిహోర
ఎంతో ఇష్టంగా ఆమ్మని తినేశేవాడు
మహా మహా సొగ్గాడు
రోజంతా అత్తర్లతో ఘుమఘమలాడేవాడు
ముచ్చటపడితే నాచొక్కాక్కూడా
కూసింత పోసేవాడు
000
హైస్కూల్ చదివే రోజుల్లో
జానీగాడు నా బెంచ్ మేట్
భుజాలల్లుకుని, కాలరెగరేసుకుని
ఊరంతా తిరిగేవాళ్ళం
దారిపొడుగునా
తియ్యని సేమ్యా కబుర్లే
వాడు స్కూల్ కి రానిరోజూ
నాక్కూడా కడుపునొప్పి వచ్చేసేది.
కుంటిసాకుతో సగం బడికి ఎగనామం
హుషారుగా జానీగాడింటికి పరుగే పరుగు
000
మీసాలొచ్చాక..
షరీఫ్, యాకూబ్, ఖదీర్, రఫీ, హుస్సేన్
ఇంకా చాలామంది ఆప్యాయతను పంచిపెట్టే దోస్తులయ్యారు
000
ఒకప్పుడు అన్వర్, జానీగాడు
తర్వాత షరీఫ్, యూకూబ్, ఖదీర్, రఫీ, హుస్సేన్
పేర్లు మారాయి అంతే..
అవే స్నేహాలు
అవే ఆప్యాయతలు

-గంగాధర్ వీర్ల
06-07-16

నువ్వొక వర్షపు చినుకు

ఉదయాన్ని చీలుస్తూ
చిటపట.. పటపట
చినుకులే చినుకులు
తడిసి ముద్దవుతున్న
చిగురుటాకులు
000
చినుకులో చినుకైన వేళ
తడిని అప్పుగా తెచ్చుకున్న నేలపై
అడుగులు వడివడిగా తడబడి
నాలో మురిసె కలబడి
000
మనసు తెరిచిన కిటికీలో
నీ నవ్వుల జ్నాపకం
తుంపరవుతోంది
తుంటరిగా ముసురుతోంది
000
ఇంకా చినుకులు పడుతున్నాయ్
తడి ఆరని అల్లరితో
వళ్ళంతా జల్లవుతోంది
నులివెచ్చని చెలిమవుతోంది!!

-గంగాధర్ వీర్ల

28-06-16

నాన్మ
ఓ.. మహాసముద్రం
..............
తారాజువ్వలు
చిచ్చూబుడ్లు
సిసింద్రీలు
సీమటపాకాయలు
000
పీచుమిఠాయి
పుల్లయిసు
మరమరాలుండ
సాగే జీడి
మామిడితాండ్ర
కలర్ సోడా
000
నల్లని కనికలు
బాల్ పెన్నులు
కలర్ పెన్సిళ్ళు
రంగులు, స్కెచ్ పెన్నులు
000
నాలుగు జేబుల నిక్కరు
బెల్ పాంట్ ప్యాంటు
తెల్ల లాల్చీపైజమా
000
కొత్త చెప్పులు
మెరిసే బూట్లు
ఫంక్ స్టయిల్ క్రాపు
000
నేలటిక్కెట్టు సినిమా
రంగుల రాట్నం
అద్దె సైకిళ్లపై తిరుగుళ్లు
000
కలర్ ఫుల్ లెటర్ హెడ్స్
ప్రేమలేఖలు
ఊహల్లో కవితలు
టిప్ టాప్ టక్ లు
బస్ స్టాండ్ లో షికార్లు
000
ప్రయివేటు ట్యూషన్లు
పబ్లిక్ పరీక్షలు
ర్యాంకులు, ఫీజులు
000
హీరో సైకిళ్లు
మోటార్ బైక్ లు
కంప్యూటర్లు
ల్యాప్ ట్యాప్ లు
000
విదేశీయానాలు
ఉద్యోగాలు
పెళ్లిల్లు
పిల్లలు
....
ఇంకా అనేకం
నాన్న కష్టంలోంచి
చెమటోడ్చిన జేబులోంచి
ఫలించినవే
000
నాన్న
బతుకు నేర్పిన పాఠం
ప్రతిఫలం ఆశించని మహాసముద్రం
-గంగాధర్ వీర్ల

చెట్టు-పిట్ట
..........
మనం పుట్టి పెరిగిన ఊరు..
ఊరులా లేదు.
నిన్నామొన్నటి వరకూ..
గుండెలనిండా అమాయకత్వాన్ని నింపుకుని
మనందరినీ తల్లిలా ఆదరించిన
మన పల్లె ఏమాత్రం పచ్చగా లేదు.
000
చెట్టు చెట్టుగా లేదు....
పుట్ట పుట్టగాలేదు ....
చెట్టు కొమ్మపై వాలే పిట్ట జాడాలేదు..
గుండె బరువెక్కుతోంది
000
చెట్టుని బతికిద్దాం
చెట్టు బతికితే పిట్ట బతుకుతుంది
పిట్ట బతికితే మనమూ బతికినట్టే!!
-గంగాధర్ వీర్ల