ఒంటరి పక్షి

ఒంటరి పక్షి
కూతలెవ్వరికెరుక
దిక్కులు పిక్కుటిల్లేలా
తెలిసిన భాషలో కూస్తూనే ఉంది
పాపం పక్షి భాష
ఎవరికెరుక
....
వేళాపాలా లేదు
పొద్దుపొడవక ముందే
ఆవలిస్తుంది
ఒంటరి పక్షి
కూతలెవ్వరికెరుక
...
కూసి కూసి కూత ఆగింది
నాలుగు నూకల్ని
చూసింది
సంతోషంతో
ఒంటరి పక్షి
కూత ఆపి
కిలకిల నవ్వింది

గాయం

గాయం

చీకటికి నేనంటే అస్సలు జాలేలేదు
రాయిలా ఎదురొచ్చి
గాయం చేసింది
....



తల్లిప్రేమ

ఎండలో నీడకమ్ముకుంది
అమ్మకొంగు
నాపై పరచుకుంది
.....



పెదాలూ 

చిగురుటాకులు
వణుకుతున్నాయ్   

నీవులేవంటే
నా పెదాలూ
వణుకుతున్నాయ్

వెర్రిదద్దమ్మలు

అక్షరాలు
ఒకటికొకటిగా ఘర్షణపడుతున్నాయి
ఏదో ఒక్క విషయంలోనైనా
ఏకీభవించొచ్చుగా
ఒకటి తూర్పు
మరొకటి పడమర వైపు
వాస్తవం..
నాకు తెలుసంటే నాకు తెలుసు
పాపం
పాపం రెండు దృవాల మధ్య
నిజం పిచ్చిదైపోతుంది
..
అదిగో
మనం ఎంతో ఇష్టంపడి
ఒక్కటిగా పేర్చుకున్న
రెండక్షరాలు
చీలు పోతున్నాయి
పాపం
నిజాన్ని నిర్భయంగా చెప్పే
సాహసం నాకు లేదు
నా అక్షరాలు..
వెన్నెల్లో ఆడుకునే
ఆడపిల్లలు కాదు
ఇది నిజమని చెప్పలేని వెర్రిదద్దమ్మలు

నీ నవ్వులో

నీ నవ్వులో
ఏముందో ఏమోగానీ
...
కూసింత నావైపు చూసి
కాసింత నవ్వేవో లేదో
హనుమంతుడినై పోతున్నాను
...
సముద్రాన్ని రెండుగా
చీల్చుకుంటూ
నీ దగ్గరకొచ్చేంత
శక్తి ఆవరిస్తుంది
...
ప్రేమకు పరాకాష్ట
త్యాగం కాదేమో
ధైర్యమే కదూ..?

వర్షపు చినుకులు

నింగిలోంచి
జారిపడుతున్న చుక్కలు
చేతిలోకొచ్చి చల్లగా మెరుస్తున్నాయి
అది చూసి
నీలి మేఘం నాపై అలిగింది
కోపంతో
మండుటెండలోకూడా
కుండపోతయ్యింది
ఏమయితేనే
మా మధ్య
చిలిచిలికి
వర్షపు చినుకులు
నేలపై వాలాయి
 

రెండు రెళ్ళు ఆరు

నిజంగానే
రెండు రెళ్ళు ఆరు
రెండు రూపాయలు సంపాదించగలిగితే
మరో నాలుగు రూపాయల

బారం నెత్తిమీద పెరుగుతూనే ఉంది
నేను సగటు మధ్య తరగతి జీవిని
నేను చదువుకున్న గుణింతాల్లో
రెండు రెళ్ళు నాలుగనే ఉంది
...
కానీ
మా పిల్లాడు చదివే
గుణింతాల పుస్తకాల్లో
రెండు రెళ్ళు ఆరు.. అని
మార్చాలి
మార్చితేగానీ
నా కొడుక్కి
నా కష్టమేంటో అర్ధంకాదు
...
పాపం వాడూ..
వాడి.. కొడుకొస్తే
రెండు రెళ్ళు ఆరు...
కాదు కాదు
రెండురెళ్ళు పదహారు అని నేర్పుతాడేమో..?

నా బొమ్మలు

నీలికన్నులే కాదు
నీలి వర్ణంలోనూ
అందానికి అందం
...
సంప్రదాయపు
జానపద చిత్తరువు
..
నీలాల తనువు
నింగికే వెలుగు